blogs

Kom maar naar de camping

05-04-2017

Bent u ambtenaar bij de gemeente? Maak kennis met mijn lieve buren Jo en Ria, de door u zo verfoeide ‘boze burgers’. Vroeger stonden ze op de camping, maar dat zit er nu niet meer in.

Fluweelzitters en zakkenvullers
Transformatie, eigen kracht of versterking van het sociale netwerk. Het zegt mijn 90-jarige buurman Jo geen ene moer. Wellicht dat Ria het snapt als ik het haar in gewoon Nederlands zou uitleggen, maar dat is uit den boze: ‘Politiek is voor ons pap en die vindt het allemaal een stelletje fluweelzitters en zakkenvullers.’

Liefde op het eerste gezicht
Jo en Ria zijn 70 jaar geleden getrouwd. Het was liefde op het eerste gezicht. Beide echtlieden komen uit een arm gezin. Hard werken was het devies en vooral niet ‘lullen’ over emoties. Het huwelijk was dan ook een welkome ontsnapping uit de doffe ellende van thuis.

Die verdomde moffen
De eerste huwelijksjaren waren fantastisch. Helaas gooide de Tweede Wereldoorlog roet in het eten: ‘Die verdomde moffen hebben alles verpest.’ Jo werd als dwangarbeider te werk gesteld in Duitsland. Vier lange oorlogsjaren zagen ze elkaar niet. Na terugkeer werd alles anders. Jo veranderde van een vrolijke Frans in een chagrijnige vent. Het schijnt dat hij getuigen is geweest van standrechtelijke executies.

Hard werken en in het weekend naar de camping
Met veel pijn en moeite pakten Jo en Ria hun leven weer op. Hij vond een baan bij het spoor en zij zorgde voor de kinderen en het huishouden. Na een paar jaar hard buffelen konden Jo en Ria zich een caravan veroorloven. In het weekend stonden zij op de camping. Leuke tijden waren dat.

Het begin van het einde
Na de pensionering van Jo veranderde alles. Ons pap kreeg de ziekte van Parkinson en kon ons mam niet meer naar de camping rijden. Op de bevriende stelletjes wilde trotse Jo geen beroep doen. Ook hulp vragen aan de kinderen was geen optie. Zij hebben hun eigen leven. Kortom, de caravan ging de deur uit en Jo en Ria waren veroordeeld tot de vier muren van hun huis.

Wachten op Jannie
Door ouderdom kon Ria het huishouden niet meer doen. Jannie van de Thuiszorg werd gestuurd om Ria te helpen. Meer dan 15 jaar kwam Jannie iedere woensdagmorgen langs. Ria fleurde helemaal op als Jannie er was. In 2015 veranderde alles. Een ‘blonde trien’ kwam op huisbezoek en vertelde dat ze gekort werden op hun huishoudelijke hulp. Jannie werd vervangen door een Poolse dame, die een keer per twee weken een uurtje door het huis komt zoeven.

Ons Geert snap het
Als ik bij Jo en Ria op de koffie kom staat de televisie altijd aan en zien ze de wereld aan zich voorbij trekken: treitervloggers, demonstrerende Turken, Syrische vluchtelingen, zakkenvullende politiemensen, et cetera. Het enige lichtpuntje is kleinzoon ‘ons Geert’. Hij snapt het en komt trouw iedere zondag op de koffie.

Wanneer bent u voor het laatst op de koffie geweest bij de Jo’s en Ria’s in uw gemeente?